Περιφερειακές ανακατατάξεις ασφαλείας μετά τη Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας

Η νέα «Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας» μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν καθιερώνει ένα πλαίσιο αμοιβαίας άμυνας, σύμφωνα με το οποίο μια ένοπλη επίθεση κατά ενός μέλους θεωρείται επίθεση κατά όλων, παραπέμποντας στο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η συμφωνία σηματοδοτεί μια σημαντική μετατόπιση στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Μέσης Ανατολής, μεταβαίνοντας από τη θεωρητική συνεργασία σε συγκεκριμένες αμυντικές, ενεργειακές και οικονομικές δεσμεύσεις. Ερευνητές του Ινστιτούτου Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) στο Τελ Αβίβ σημειώνουν ότι αυτός ο σχηματισμός αποτελεί έναν από τους δύο χαλαρούς περιφερειακούς πόλους που διαμορφώνονται σήμερα.

Στον πρώτο πόλο εντάσσονται η Τουρκία, το Πακιστάν, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, ενώ ένας δεύτερος άξονας περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ινδία. Χώρες όπως η Αίγυπτος και το Αζερμπαϊτζάν βρίσκονται ενδιάμεσα. Η Άγκυρα επιδιώκει την ένταξη της Αιγύπτου στο νέο σχήμα, στοχεύοντας στη δημιουργία μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Για την Κύπρο, οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν νέες προκλήσεις, δεδομένης της στρατηγικής επένδυσης της Λευκωσίας στη συνεργασία με το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Αίγυπτο.