Νέα έρευνα συνδέει τη σωματική δραστηριότητα με την επιβράδυνση της νόσου Πάρκινσον

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας αποκάλυψε συσχέτιση μεταξύ της αυξημένης σωματικής δραστηριότητας και της βραδύτερης εξέλιξης των συμπτωμάτων της νόσου Πάρκινσον. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι ασθενείς που διατηρούν υψηλότερα επίπεδα φυσικής κατάστασης παρουσιάζουν πιο αργή έκπτωση των νοητικών λειτουργιών, της μνήμης και των κινητικών ικανοτήτων σε σύγκριση με τους λιγότερο δραστήριους ασθενείς.

Η μελέτη περιέλαβε 294 συμμετέχοντες με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον, με μέση ηλικία τα 66 έτη, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για διάστημα έως και επτά ετών. Οι ασθενείς κατέγραψαν την εβδομαδιαία δραστηριότητά τους, η οποία κυμαινόταν από οικιακές εργασίες, όπως το σκούπισμα και το κούρεμα του γκαζόν, έως έντονες ασκήσεις όπως το τζόκινγκ, η ποδηλασία και το τένις. Στις δραστηριότητες μέτριας έντασης περιλήφθηκαν το γρήγορο περπάτημα και το κολύμπι, ενώ στις έντονες εντάχθηκαν η μεταφορά βαριών αντικειμένων και τα ομαδικά αθλήματα.

Η έρευνα αυτή υπογραμμίζει τη σημασία του ενεργού τρόπου ζωής ως πιθανή στρατηγική διαχείρισης για τους ασθενείς με νόσο Πάρκινσον. Καταγράφοντας τη σύνδεση μεταξύ της τακτικής σωματικής άσκησης και της σταθεροποίησης των νευρολογικών και κινητικών λειτουργιών, οι επιστήμονες στοχεύουν στην παροχή κλινικών αποδείξεων ότι η κίνηση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη διατήρηση της ποιότητας ζωής των πασχόντων.