Μετά από δεκατρείς συνεχείς νύχτες αμερικανικών αεροπορικών επιδρομών κατά ιρανικών στρατιωτικών στόχων, συμπεριλαμβανομένων κέντρων διοίκησης και εγκαταστάσεων drones σε πόλεις όπως το Αχβάζ, το Μπαντάρ Αμπάς και η νήσος Κεσμ, οι Ηνωμένες Πολιτείες διέκοψαν τις επιχειρήσεις τους στις 26 Ιουλίου 2026. Οι επιθέσεις, που ξεκίνησαν στις αρχές Ιουλίου, αποτέλεσαν απάντηση στις ιρανικές απειλές κατά της εμπορικής ναυτιλίας στα Στενά του Ορμούζ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι τιμές του πετρελαίου εκτινάχθηκαν πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, αντανακλώντας τις παγκόσμιες ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια. Η Τεχεράνη ανταπέδιδε καθημερινά κατά γειτονικών κρατών του Κόλπου, ενώ υπήρξαν αναφορές για επίθεση σε τάνκερ υγροποιημένου αερίου κοντά στα Στενά, την οποία ιρανικές πηγές απέδωσαν σε αμερικανικές δυνάμεις, προκαλώντας δύο θύματα.

Ταυτόχρονα, η σύγκρουση επεκτάθηκε στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου οι αντάρτες Χούθι, δρώντας ως πληρεξούσιοι του Ιράν, εξαπέλυσαν επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων αποθηκών της Aramco στο Γιανμπού. Οι επιθέσεις αυτές αναχαιτίστηκαν από τον συνασπισμό υπό τη Σαουδική Αραβία, με τη συνδρομή ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που σταθμεύει στην περιοχή. Παρόλο που ο Ντόναλντ Τραμπ διατηρεί σε ισχύ τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό και έχει προειδοποιήσει για πιθανή περαιτέρω «μαζική στρατιωτική τιμωρία», έδειξε προτίμηση στη διπλωματία. Τόσο η Τεχεράνη όσο και η Ουάσιγκτον σημείωσαν παύση των άμεσων πληγμάτων τις τελευταίες δύο νύχτες, με Ιρανούς αξιωματούχους να αποδίδουν τη διακοπή των δικών τους επιχειρήσεων σε αυτό το πνεύμα αμοιβαιότητας.